مناطق حفاظت شده استان سمنان

استان سمنان به دليل موقعيت و امكانات مناسب طبيعي ووسعت كافي، جايگاهي مناسب براي حيات وحش به شمار مي آيد. قسمتهاي شمالي استان كه سردسير است و بارندگي نسبتاً زيادي دارد، منطقه اي جنگلي و كوهستاني با پوشش گياهي خوب است. قسمتهاي مياني و منطقه دشتي كه نسبت به شمال استان بارندگي كمتري داردنيز از پوشش گياهي مناسب برخوردار است. قسمت جنوبي شامل كوير نمك است با بارندگي بسيار كم و پوشش گياهي بسيار محدود، در اين مناطق، زمينه هاي مساعد طبيعي و اقليمي براي ايجاد زيستگاه حيات وحش فراهم است.
با توجه به تنوع آب و هوايي استان مي توان انواع حيوانات وحشي كمياب، پرندگان، خزندگان و پستانداران را به صورت پراكنده در قمستهاي شمالي (كوهستاني) و قسمتهاي مياني (دشتي) و قسمتهاي جنوبي (كويري) مشاهده كرد.


بيشترين گونه جانوران وحشي اعم از پرندگان، پستانداران، خزندگان و آبزيان كه در سطح استان مشاهده ميشوند عبارت اند از: كل، بز، ميش، گورخر، يوزپلنگ، پلنگ، آهو، جيبر، مرال، گاو كوهي، شوكا، خرس، سمور، موش خرما، گربه وحشي، گرگ، روباه، كفتار، خوك وحشي، خرگوش، گوركن، كركس، باز، عقاب، شاهين، دليجه، حواصيل، مرغابي، تيهو، غاز، آنقوت، باقرقره، لك لك، جوجه خور، نوك دراز، فاخته، بلدر چين، داركوب، كاكلي، قمري، جنگر، ماهي قزل آلا، ماهي سياه.

از گونه هاي جانوري فوق كه در سطح استان مشاهده مي شوند تعدادي از قبيل كل، بز، ميش، قوچ، پلنگ، خرس قهوه اي، خوك وحشي، كبك، تيهو، عقاب، كركس در مناطق كوهستاني و دشتي استان و تعدادي نيز نظير گورخر، يوزپلنگ و خزندگان در مناطق جنوبي و كويري كه محيطهاي مناسبي جهت زيست آنهاست ادامه حيات مي دهند.

 

در استان سمنان سه منطقه حفاظت شده وجود دارد كه اين مناطق از لحاظ ضرورت حفظ و تكثير نسل جانوران وحشي و حفظ و احياء رستني ها و وضع طبيعي آنها داراي اهميت خاص هستند و تحت حفاظت قرار گرفته اند. اين سه منطقه عباتند از:

 

 

منطقه حفاظت شده خوش ييلاق

منطقه حفاظت شده خوش ييلاق كه در شمال شرقي شهرستان شاهرود با مساحتي برابر 156 هزار هكتار قرار گرفته است. حيوانات وحشي اين منطقه عبارتند از: كبك دري، تيهو، قرقاول، هوبره، ابيا، خرگوش، تشي، گرگ، شغال، روباه، خرس قهوه اي، قاركل (قره گل)، گربه جنگلي، يوزپلنگ، گورخر، مرال و آهو.

 

 

منطقه حفاظت شده پرور

منطقه حفاظت شده پرور كه در شمال شهرستان سمنان واقع شده و مساحتي برابر با 37 هزار هكتار دارد. حيوانات عمده آن عبارتند از: كبك، كبك دري، تيهو، باقرقره، يوزپلنگ، گرگ، شغال، كل، بز، پلنگ، خرس، خوك، مرال و سمور. فصل شكار در منطقه حفاظت شده پرور بين ماهاي مهر تا اواخر دي است.

در حال حاضر بهره برداري از حيات وحش تنها بهره برداي از گوشت و پوست حيوانات نيست. بلكه با گذشت زمان اين قبيل ارزشها هر چه بيشتر جاي خود را به ارزشهاي زيبايي شناختي، گردشگاهي، آموزشي، پژوهشي و رزشي داده است. از اين رو وضعيت طبيعي حيات وحش استان سمنان را بايد به مثابه يكي ازجاذبه ها و ابزاري در جهت توسعه صنعت ايرانگردي وجهانگردي مورد توجه قرار داد.

منطقه حفاظت شده خوارتوران

منطقه حفاظت شده خوارتوران در جنوب شرقي شاهرود كه از نظر وسعت بزرگترين منطقه حفاظت شده ايران محسوب مي شود و مساحت آن برابر با 1006000 هكتار است. حيوانات عمده منطقه عبارتند از: كبك، تيهو، هوبره ، باقرقره، خرگوش، تشي، گرگ، شغال، كفتار، قاركل (قره گل)، پلنگ، گورخر، آهو، جيبر، كل، بز، قوچ و ميش. اهميت اين منطقه به دنبال وجود نوعي گورخر معروف به نام گورخر ايراني است كه چه از نظر تعداد و چه ازنظر نوع و گونه نه تنها در ايران بلكه در جهان بي مانند است.

  منطقه حفاظت شده خوارتوران در جنوب شرقي شاهرود كه از نظر وسعت بزرگترين منطقه حفاظت شده ايران محسوب مي شود و مساحت آن برابر با 1006000 هكتار است. حيوانات عمده منطقه عبارتند از: كبك، تيهو، هوبره ، باقرقره، خرگوش، تشي، گرگ، شغال، كفتار، قاركل (قره گل)، پلنگ، گورخر، آهو، جيبر، كل، بز، قوچ و ميش. اهميت اين منطقه به دنبال وجود نوعي گورخر معروف به نام گورخر ايراني است كه چه از نظر تعداد و چه ازنظر نوع و گونه نه تنها در ايران بلكه در جهان بي مانند است.

 

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ۱:٢۳ ‎ق.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٥

اينم يکی ديگه از سرمايه های ملی در خطر انقراض

         
گوزن زرد ایرانی یکی از نادرترین و کمیاب‌ترین گونه‌های حیات وحش در منطقه حفاظت شده دز و کرخه در معرض خطر نابودی قرار دارد.

گوزن زرد ایرانی یکی از کمیاب‌ترین گونه‌های گوزن در سرتاسر جهان است. به جرات می‌توان گفت که این گونه را می‌توان تنها در حاشیه دز استان خوزستان یافت.
بنا به گفته انیسه کاظمی نژاد، کارشناس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان دزفول، دو نوار باریک حاشیه دز و کرخه باقی‌مانده جنگل‌های 400 هزار ساله بین النهرین هستند. جنگل‌های نمونه حمیدیه در اطراف دزفول از جمله این جنگل‌ها هستند که گونه گوزن زرد ایرانی را در خود جای دادند.
کاظمی نژاد افزود: این منطقه از قدیم الایام زیستگاه گوزن زرد بوده که زیر نظر اداره محیط زیست دزفول و شوش قرار دارد. در منطقه حفاظت شده کرخه گونه‌هایی از گوزن‌های زرد وجود دارند که به دلیل تکثیر در دهه 40 به آلمان فرستاده شدند و با گونه اروپایی اختلاط پیدا کردند و هم اکنون این گونه‌ها با اختلاطی جزیی در زیرگونه در منطقه کرخه محافظت می‌شوند ولی گوزن زرد ایرانی نوع منحصر به فردی است که در منطقه حفاظت شده دز قرار دارد.
وی توضیح داد: این نوع گوزن طبق IUCN اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت جزو گونه‌های در معرض خطر انقراض است. متاسفانه تخریب زیستگاه و وجود عوامل مزاحم از قبیل عوامل انسانی و طبیعی این گونه را تهدید می‌کند.
گوزن‌های زرد ایرانی پستانداران بسیار حساسی هستند و اگر منطقه آنها آرام نباشد و حیوان احساس ناامنی کند جفت گیری صورت نمی‌گیرد و تعداد گونه‌ها سال به سال کاهش می‌یابد.
کارشناس محیط زیست دزفول تخریب زیستگاه گوزن‌ها را به وسیله عشایر و دامداران از جمله این موارد اعلام کرد زیرا علاوه بر ایجاد ناامنی دامداران درختچه سریم که منبع غذایی اصلی گوزن‌ها است را نابود می‌کنند.
وسعت منطقه، امکانات محدود، تعداد زیاد عشایر و بی توجهی آنها به اهمیت مساله باعث شده تا این گونه در معرض نابودی بیشتری قرار دارد.
کاظمی نژاد خاطر نشان کرد: اطلاع‌رسانی، فرهنگ سازی و آموزش، قوی‌ترین نیروها برای نگهداری از مواهب طبیعی هستند. با این راهکارها به مردم می‌آموزیم به میراث‌های طبیعی نگاهی مصرفی نداشته باشند و در حفظ آنها بکوشند.

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ۱:٠۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٥

کوتاه از جزاير درياچه اروميه

 جزیره‌ کبودان‌: یکی‌ از بزرگترین‌ جزایر دریاچه‌ ارومیه‌، جزیره  ‌ کبودان‌ است‌ که‌ یک‌ چشمه‌ و یک‌ قنات‌ کوچک ‌دارد. قسمت‌ اعظم‌ پوشش‌ گیاهی‌ آن را علف‌های‌ کوتاه‌، درختان‌ پسته‌ وحشی‌، سرو کوهی‌، بادام‌ وحشی‌،شیرخشت‌ و گوجه‌ فرنگی‌ تشکیل‌ می‌دهد. این‌ جزیره‌ در شرق‌ ارومیه‌ با وسعت‌ 3175 هکتار و در ارتفاع‌ 1521متری‌ قرار دارد. نوع‌ ساحل‌ آن‌ سنگی‌ و ماسه‌ای‌ است‌ و برای‌ شنا و ورزش‌های‌ آبی‌ امکانات‌ مناسبی‌ دارد. درجزیره‌ کبودان‌ هزاران‌ حیوان‌ از انواع‌ مختلف‌ زیست‌ می‌کنند که‌ عمده‌ترین‌ آنها قوچ‌ و میش‌ می‌باشد.

جزیره‌ اشک:‌ این‌ جزیره‌ با 2115 هکتار وسعت‌ در قسمت‌ جنوبی‌ کبودان‌ و در 40 کیلومتری‌ بندر گلمانخانه‌ قراردارد. این‌ جزیره‌ یک‌ چشمه‌ آب‌ شیرین‌ دارد و یکی‌ از زیستگاههای‌ پرندگان‌ بومی‌ و مهاجر از جمله‌ فلامینگو وتنجه‌ به‌ حساب‌ می‌آید. جزیره‌ اشک‌ از نظر پوشش‌ گیاهی‌ شبیه‌ جزیره‌ کبودان‌ است‌ و گوزن‌ زرد ایرانی‌ که‌ یکی‌ از نادرترین‌ گوزن‌های‌ جهان‌ است‌ در آن‌ زندگی‌ می‌کند.

جزایر اسپیر: این‌ جزیره‌ با 1151 هکتار وسعت‌ در غرب‌ کبودان‌ و در 27 کیلومتری‌ بندر گلمخانه‌ واقع‌ شده‌است‌. این‌ جزیره‌ همه‌ ساله‌ پذیرای‌ پرندگانی‌ همچون‌ فلامینگو، پلیکان‌ها، کاکایی‌ها و غازهاست‌. امکانات‌ وتاسیسات‌ جزیره‌ محدود به‌ یک‌ اسکله‌ می‌باشد. جزایر کبودان‌، اشک‌، اسپیر، آرزو و جزایر نه‌گانه‌ از امکانات‌مناسب‌ برای‌ شنا و ورزش‌های‌ آبی‌ برخوردار است‌.

جزیره آرزو: این جزیره نیمه جنگلی که در غرب کبودان قرار گرفته و ۴۲۵ هکتار مساحت دارد پذیرای پرندگانی چون فلامینگو  پلیکان کاکائی ها و غاز است.

  

نویسنده : sama .. ; ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٥

 

شش راس گوزن زردايراني، روز شنبه طي آييني در منطقه حفاظت شده جنگل "باغ شادي" شهرستان "خاتم" رهاسازي شد.

سيد حسام حسيني امروز در گفت و گو با خبرنگار ايرنا افزود: دو راس از گوزن‌هاي ياد شده، نر و بقيه ماده مي‌باشند كه از "دشت ناز" ساري در استان مازندران به محدوده فنس‌كشي شده‌اي به مساحت ‪ ۲۰۰‬هكتار در اين منطقه، منتقل شدند.

وي هدف ازانتقال‌اين گوزنها را كه طرح مطالعاتي آن از سال ‪ ۱۳۸۰‬آغاز شده بود، حمايت وتقويت بقاي اين گونه‌ارزشمند و زيبا درطبيعت هميشه سبز ايران، اعلام كرد.

او هزينه اجراي اين طرح را ‪ ۵۰۰‬ميليون ريال ذكر كرد و گفت: اين منطقه، مستعدترين منطقه كشور براي پرورش اين گونه حيواني است.

روابط عمومي اداره كل حفاظت محيط زيست استان يزد هم اعلام كرد: جنگل باغ شادي خاتم، يكي از زيباترين عرصه‌هاي جنگلي كشور است كه با ‪ ۳۷‬هزار هكتار وسعت در ‪ ۵۰‬كيلومتري شهر هرات، مركز شهرستان خاتم، و ‪ ۳۰۰‬كيلومتري جنوب شهر يزد واقع است.

پوشش گياهي اين منطقه بادام كوهي، ارژن، گون، قيچ، بنه، كيكم و چوبك و وحوش آن خرس قهوه‌اي، رودك عسل خوار، زاغ بور و هوبره است كه گوزن زرد نيز به آن اضافه شد.

جنگل‌هاي اين منطقه، دنباله جنگل‌هاي زاگرس كه زيستگاه گوزن زرد ايراني است، مي‌باشد.

كالمند - بهادران و كوه‌بافق نيز از ديگر مناطق حفاظت‌شده‌استان يزد محسوب مي‌شوند

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ۱٢:٢٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٥

منقرض شده های دست نيافتنی

تصویری ار ببر مازندران که یکی از نمونه هایش توسط سربازان روسیه
تزاری در خراسان شکار شد و پوست کنده شد عکس مال سال ۱۹۱۲ می باشد

 


وقتی نام ببر در ایران برده می شود بی اختیار هر ایرانی وطن دوستی ببر مازندران
را به یاد می آورد سلطان گربه سانان ایران..ببر ایران امروز به افسانه ها پیوسته
است.به روزگارانی نه چندان دور در پهنه ای به وسعت جنگل ها و بیشه زارهای گیلان و
مازندران از آستارا تا نواحی ترکمن صحرا ببر ایران قدرت بلامنازع محسوب می شد.
عملکرد نا صواب آدمیان در آن وسعت پهناور چنان عرصه را بر این گربه بزرگ ایران زمین
تنگ کرد و قلمرو زیستی او را محدود نمود که ناچار به ترک بوته زارها و نیزارها
شد(محیط زیست طبیعی و مورد علاقه ببر که توسط انسان ها نابود شد ) هیچ از خود سوال
کردید چه بلایی بر سر این حیوان زیبا آمده است؟ اگر چندین دهه قبل را مجسم
کنید در آن زمان دشت های مازندران را جنگل های دشتی می پوشاند و به سختی می
توانستیم آسمان را شاهد باشیم ولی حالا نیزارهای گرگان را خشکانیده ایم و اراضی را
به کشتزار تبدیل نمودیم ناآگاهانه تیشه به ریشه زیستگاه زدیم خلاصه اینکه ببری که
در زمان زایمان می بایست در این نیزارها زیست نماید تا توله آن از گزند مورچه ها در
امان باشد با از بین رفتن این نیزارها نتوانست به حیات خود ادامه بدهد و نسل
آن از بین رفت. کوچه اجباری این جانور بزرگ به ارتفاعات جنگلی رقابتی نابرابر در
میان او و سایر گوشتخواران جنگل های مرتفع ایجاد کرد چرا که گوشتخواران دیگر به نوع
شکار در جنگل های انبوه و مرتفع عادت داشتند و طبیعتا در سفره مشترک شکار یعنی
چرندگان (به ویژه گراز که غذای اصلی ببر بود) نصیب و بهره اصلی آن رقیبان بود. نسل
ببر که از زیستگاه اصلی خود به تدریج عقب نشینی کرده بود از سویی به علت شکار بی
رویه در معرض خطر بود و از طرف دیگر به دلیل حمله گاه و بی گاه به گاو و گوسفندان
روستاییان به دلیل گرسنگی بغض و کینه صاحبان احشام تلف شده متوجه ببر مازندران می
شد آنان با طعمه های سمی موجب هلاکت تعداد اندک باقیمانده از گروه بزرگ ببرها
شدند.(در چهل و اندی سال گزارشی واقعی از مشاهده این جانور کم نظیر مشاهده نشده
است بنابر شواهد موجود آخرین ببر مازندران در سال ۱۳۳۲ در بیشه ای نزدیک و مشرف به
روستای آق قمیش شکار شد. این روستا در ۱۰ کیلومتری شرق کلاله بر سر راه مینو دشت ــ
بجنورد واقع شده است. این ببر توسط سروان احمد هنرور (از شکارچیان حرفه ای ) شکار
شد>

مشخصات ببر ایران>
رنگ پشت و پهلوی ببر ایرانی زرد متمایل به نارنجی است با نوارهای باریک و قهوه
ای می باشد و زیر بدن یعنی شکم و سینه سفید رنگ است. پشت گوش ها سیاه بوده لکه
سفیدی در وسطش دیده می شود. از ببر ایران که زیستگاه اصلی اش دامنه شمالی رشته کوه
البرز بوده است با نام (( ببر خزر )) یا ((ببر مازندران)) در سفرنامه ها و کتب
تاریخی و ادبی یاد شده است. ببر ایرانی شباهت زیادی به پسر عموی بنگالی خود دارد
ولی نوارهای قهوه ای دور بدنش یه پهنی نوارهای ببر بنگال نیست ( البته تعداد نوارها
در ببر ایرانی بیشتر است) همچنین رنگ پهلو ها در ببر ایرانی تیره تر (قهوه ای تر )
می باشد.
موهای بدن ببرمازندران بخصوص در زمستان رشد زیادی دارد و موهای صورت او
مانند ببر سوماترا بلند است. طول بدن ببر مازندران ۱۴۰ تا ۲۸۰ سانتیمتر می باشدو
اندازه دم این حیوان بین ۶۰ تا ۹۰ سانتیمتر است.(دو گزارش هم درباره اندازه ببر
ایرانی وجود دارد یکی از منطقه لنکران که طول بدن این حیوان را ۲۵۹ و ۵/۲۸۹
سانتیمتر ذکر شده است .غذای ببر خزر مرال گوزن  .گراز .شوکا.گربه وحشی .خرگوش
پرندگان و خزندگان و در مواقع گرسنگی و عدم دسترسی به شکار طبیعی گاو و گاومیش اهلی
بوده است. جفت گیری این جانور احتمالا در زمستان بوده دوره آبستنی تقریبا ۱۰۵ روز
به طول می انجامد و در هربار زایمان دو تا سه و گاهی ۶ بچه به دنیا می آمد بچه ها
در ۴ سالگی بالغ می شوند (طول عمر ببر در اسارت ۳۰ سال می باشد) ببر مازندران هم به
مانند سایر گوشتخواران بیشتر هنگام طلوع و غروب آفتاب و شب ها اقدام به شکار می
کرد

نمونه موجود ببر ایرانی در موزه بریتانیا دارای مشخصات زیر
استرنگ زمینه پشت و پهلوها زرد متمایل به طلایی با نوارهای عرضی زرد تیره رنگ یا
قهوه ای روشن رنگ زمینه و نوارها در پهلو ها کمتر است سینه و شکم سفید ( با نوارهای
زرد در زیر شکم) می باشد. زمینه صورت زرد و پیشانی دارای نوارهای قهوه ای است اطراف
چشم ها و روی گونه دارای لکه سفید می باشد.دم به تناوب از نوارهای روشن متمایل به
سفید و نوارهای زرد پررنگ تشکیل شده است پاها در سطح خارجی زردرنگ بوده در سطح
داخلی سفید می باشد)
جای دریغ و افسوس است که سراغ ببر زیبای ایران را باید از موزه ها و آن هم موزه
های بیگانه بگیریم اما فراتر از دریغ و افسوس آن انقراض این جانور بی نظیر است که
هشداری جدی است برای تمامیدوستاران طبیعت و متولیان امور محیط زیست که بیش از پیش
نگران حیات وحش باشندمی دانیم که در صورت غفلت و خواب رفتگی بیشتر شاهد از بین رفتن
تدریجی جانوران و گیاهان بسیاری در طول زندگیمان هستیم

می دانیم که نسل شیر ایران همین ۴ دهه اخیر از بین رفته است شیر ایرانی یا قزل
شیر مازندران از حیات رخت بست و تنها افسوس عظیمی برای ما گذاشت حال باید نگران
سرنوشت یوز ایرانی و ده ها نمونه کمیاب باشیم چرا که بسیاری از زیستگا های این
جانوران نیز در خطر است ایران عزیز مبادا آیندگان بگویند نسل قبلی (نسل ما) ایران
دارایی های طبیعی را عزیز نداشته و ویرانه ای از طبیعت زیبای ایران رابه ارث
گذاشته اند

شیر ایران


متاسفانه باید نسل شیر در ایران را از بین رفته دانست زیرا نزدیک
۶۴ سال است که هیچگونه اشاره و اطلاعی از وجود این حیوان ارزشمند و پرسابقه در
ایران به ما نرسیده است ولی از مجموعه گزارش ها و اخباری که از گذشته های دور تا به
امروز بدست رسیده وجود آن در بیشه زارها و بوته زارهای جنوب ایران ـــ حدفاصل پارس
تا نزدیکی های رود کارون در خوزستان مسلم بوده است.از قدیمی ترین گزارش هایی که درباره شیر ایرانی در دست داریم شرح
مندرج در ((نزهت القلوب ــ حمدالله مستوفی)) است که در سال ۷۴۰ هجری تالیف شده و در
این باره می نویسد:(( مرغزار دشت ارژن بر کنار بحیره است که در آن صحرا است و در
این حدود در آن بیشه ای است که در آن شیر شرزه بسیار باشد طول این مرغزار دو فرسنگ
و در عرض یک فرسنگ است))((ا.ج.آربری)) محقق و ایران شناس انگلیسی در کتاب خود به نام شیراز
از امیرالامرای وقت یاد می کند و می نویسد:((امیرالامرا شیراز...از ورزش های خاص
مردان از قبیل تعقیب شیر و پلنگ و گراز...بر کنار نیست)).دیگر ایرانشناسان
جهانگردان و بازرگانان خارجی نیزکه در قرن ۱۹ میلادی به ایران مسافرت کرده اند از
وجود شیر در جلگه های پارس و خوزستان خبر داده و حتی بعضی از آنها تصریح کردند که
به چشم خود شیر ایرانی را دیده و یا شکار کرده اند و یا دیدند که بچه های آنها را
برای فروش به شیراز آورده اند.برای گریز از طول کلام ذیلا اشاره ای گذرا و مستقیم
می کنیم به نام و تاریخ گزارش های اتباع خارجی که از وجود شیر در پارس و خوزستان
یاد کرده اند:Pw.ouseley _ ۱۸۱۹
<>leuard _ ۱۸۴۱ میلادی که به چشم خود شیر را مشاهده کرده
است>
<M.Aasemavi _ که همراه با سران ایل بختیاری آن را شکار کرده
است>;Blanfor ۱۸۷۶;میلادی کنسول انگلیس در بصره ــ ۱۸۷۵ میلادی<P>sir perمیلادی گروه مهندسان آمریکایی ۱۹۳۲ میلادیchampion jones ۱۹۴۱ میلادی و بلاخره آخرین اطلاع مربوط به سال ۱۹۴۲ است و
G.F.henry&nbsp; می نویسد که در بهار آن سال در حدود ۶۴ کیلومتری شمال غربی دزفول
شیری دیده شده است که طول بدنش تا قاعده دم ۱۵۰ سانتیمتر و رنگ آن زرد مایل به
خاکستری بوده و یال هم نداشته است.با توجه به مطالب فوق ملاحظه می کنید آخرین باری
که وجود شیر در ایران گزارش شده مربوط به ۵۰ سال پیش از این است و از آن تاریخ به
بعد تا کنون هیچگونه قراین و آثاری دیده و یا گزارش نشده است. و تنها نشانه ای که
هم اکنون از شیر ایرانی وجود دارد یک قطعه پوست است که در موزه بریتانیا نگهداری می
شود.اما خصوصت شیر ایرانی و تفاوت آن با شیر آفریقایی:یال در شیر ایرانی به نسبت شیر آفریقایی کمتر است و پیشانی شیر
  ایرانی تقریبا فاقد مو است در شیر ایرانی موهای پشت آرنج و زیر شکم از شیر آفریقایی بیشتر
  است در زیر شکم شیر ایرانی یک لایه پوست اضافه به صورت چین خوردگی
  نامحسوس وجود دارد و این لایه در شیر آفریقایی دیده نمی شود.رنگ شیر ایرانی برحسب فصل ممکن است از زردی تا نخودی مخلوط با
  نارنجی و گهگاه با سایه هایی از سیاه تا خاکستری حتی متمایل به سفید تغیر
  کند
اما در دیگر صفات ظاهری تفاوت عمده ای بین شیر ایرانی و شیر
آفریقایی دیده نمی شود.همانطور که گفته شد نسل شیر ایرانی را باید منقرض شده دانست
اما خوسبختانه گونه ای از شیر ایرانی هنوز در هندوستان در جنگل ((GIR )) زندگی می
کند. شیر هندوستان از هر لحاظ شبیه شیر ایرانی است و هر دوی آنها جزو زیر گونه ((
Panthera Leo Persica )) هستند.البته با محیط زیستی که ابتکار دانشجوی پیرو خط آیت
الله خمینی رئیس آن باشد و به واسطه دانستن زبان انگلیسی متصدی این پست بشود
برایش چه فرقی می کند که چادر بت منی ( ‌BAT MAN ;شو بیشتر به دورش بکشه یا
یوز ایرانی را نجات بده؟

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ٢:٥۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۳٠ تیر ،۱۳۸٥

ديگه از اين بهتر نميشه!!!!!!

تصوير ورودي بزرگترين فرودگاه كشور را نشان مي دهد. فرودگاهي كه قرار است معبر ورود بيگانگان به كشور باشد.
همچنان كه مي بينيم قله فوجي ياما افتخار نماد اين فرودگاه را كسب كرده است.
احتمالاً  موضوع يك اشتباه ساده است: فوجي ياما را به جاي دماوند اشتباه گرفته اند. اما   آيا بين فوجي ياما و دماوند اين قدر شباهت وجود دارد؟ به قله بريده و مضرس فوجي ياما دقت كنيد.
دماوند نام كوهي است كه اكنون به نماد اصلي اين سرزمين تبديل گشته است.
از پشت اسكناس هاي سبز تا تمبر يادبود جهان پهلوان تختي هر جايي نامي از ايران است كوه دماوند سمبلي از آن مي شود. اخبار تلويزيون كشورمان با تصويري از اين كوه آغاز مي شود و اين همه از اهميت اين كوه نشان دارد،اما افسوس كه بسياري از مردم هنوز فقط او را از دور مي شناسند و از همين رو است كه به راحتي هر هرم بلند برف پوشي را با آن اشتباه مي گيرند تا آنجا كه اين اشتباه به رده هاي با اهميت و حيثيتي جامعه نيز رسوخ مي كند.
ساده گيري هايي از اين دست باعث گرديده است تا بر سر دروازه فرودگاه بين المللي كشور، فرودگاه امام خميني به جاي عكس دماوند يك عكس از كوه فوجي بلندترين كوه و نماد كشور ژاپن در ميان عكس رهبران جامعه اسلامي گذاشته شود و اي كاش اين اشتباه در يك جا تكرار شده باشد. نام شركت البرز بر تصويري مي نشيند كه مال اين سرزمين نيست باز هم فوجي! آن هم درست در پاي كوه البرز با تابلويي بسيار بزرگ در مبدأ ورودي تله كابين توچال كه روزانه هزاران كوه پيما از آنجا سفر به كوهستان را آغاز مي كنند اين ديگر قابل اغماض نبود. در روزي كه براي عكاسي از اين تابلو آنجا رفتم از هر كس كه پرسيدم چه اشكالي در اين تابلو است با اين كه همه ادعا داشتند كه كوهنورد هستند هيچ كس اشاره نكرد كه اين كوه دماوند نيست. از اين اتفاقات زياد ديده ام. يادم هست يك بار كوهنوردي به عنوان كارت تبريك برايم عكسي از كوه چيمبور ازو (كوهي در قاره آمريكاي جنوبي) فرستاده بود و بر روي تصوير با خطي خوش نوشته بود به مناسبت دهمين صعودم به قله دماوند!
ساده مي گيريم و ساده مي گذريم .نمي دانم در سرتاسر سازمان عريض و طويل هواپيمايي كشور كسي نبود كه هنگام انتخاب عكس براي تابلوي عظيم ورودي فرودگاه بين المللي امام خميني در حاشيه اتوبان هاي قم و ساوه دقت كند كه عكس انتخابي دقيقاً دماوند باشد؟! جالب اين است كه شنيده ام گروه كوهنوردي هواپيمايي هما فعاليت هاي كوهنوردي زيادي هم دارد! شايد هم طرف قرارداد ساخت تابلو خواسته اند صرفه جويي كنند و پول عكاس ندهند، سري به اينترنت زده اند و اولين كوه هرمي شكلي را كه يافته اند به جاي نماد ملي اين سرزمين كهن چاپ كرده اند و تحويل داده اند و پولشان را گرفته و رفته اند و شايد در اين ميانه چشم بادامي هاي ژاپني از اين كه نه تنها محصولاتشان كشورمان را تسخير كرده بلكه كوه سمبل كشورشان جاي دماوند را در تابلوي اصلي ترين فرودگاه اين سرزمين پر كرده است خوشحال مي شوند. صحبت از ژاپني ها شد يك بار از يكي از توريست هاي ژاپني پرسيدم راز موفقيت كشورتان در چيست؟ مكثي كرد و گفت: دقت در چيزهاي كوچك. يادمان باشد دماوند چيز كوچكي نيست. فرودگاه هم/ و خيلي چيزهاي ديگر هم!! دقت كنيم لطفاً! !

                               
  
نویسنده : sama .. ; ساعت ۱٠:٠۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ تیر ،۱۳۸٥

حلقه گذاري پرندگان در استان فارس

 با حضور كارشناسان اعزامي اداره كل محيط زيست استان فارس، كار حلقه گذاري پرندگان حفاظت شده در استان انجام شد.دكتر محمد علي رجب زاده، مديركل محيط زيست استان فارس، گفت: طرح حلقه گذاري پرندگان مهاجر حفاظت شده در سال گذشته نيز در درياچه پريشان و بختگان انجام گرفته و امسال نيز ادامه خواهد داشت. وي افزود: با طرح حلقه گذاري، مسير مهاجرت پرندگان و عوامل موثر با مرگ و مير آنها در حين مهاجرت و گونه هاي مختلف پرندگان در مسير مهاجرت مشخص خواهد شد.
رجب زاده گفت: استان فارس با داشتن آب و هوايي مناسب يكي از مناطق ارزشمند مهاجرپذير پرندگان به ويژه در تالاب هاي ارژن و پريشان، بختگان، كافتر و مهارلو است، لذا هر ساله تعداد بسياري از پرندگان مهاجر، اين مناطق را براي زمستان گذراني انتخاب كرده، ضمن اينكه تعداد زيادي فلامينگو و پليكان نيز همه ساله به اين تالا ب ها مهاجرت كرده و طرح حلقه گذاري بر روي اين پرندگان صورت  مي گيرد.

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ٩:٥۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ تیر ،۱۳۸٥

طرح صيانت و توسعه جنگل هاي ايراني ـ توراني

طرح صيانت و توسعه جنگل هاي ايراني- توراني تهيه مي شود تا حفظ اين جنگل ها با مشاركت مردم محلي و با همكاري منابع طبيعي انجام شود.
در اين طرح مديريت حفظ اين جنگل ها بر عهده خود مردم بومي قرار مي گيرد تا اين عده به جاي جنگل زدايي به سمت جنگل داري حركت كنند.
با اجراي اين طرح مي توان مردم محلي را كه براي رفع احتياجات خود به تخريب جنگل مي پردازند متوجه اين نكته كرد كه جنگل مي تواند براي آنها سود آور باشد و اگر تا سال هاي قبل براي محافظت از جنگل ها به دور آن سيم خاردار مي كشيدند، اما حالا از خود اهالي مي خواهند كه جنگلبان باشند و از منافعي كه جنگل براي آنها دارد، بهره ببرند.
دكتر پيمان يوسفي آذر، مديركل دفتر جنگل هاي خارج از شمال، با بيان اينكه تلاقي چهار ناحيه رويشي هيركاني، ارسباران، كوهستاني و نيمه گرمسيري ايران در دنيا بي نظير است، به نبود طرح مدون صيانت از جنگل هاي ايراني - توراني اشاره كرد و درباره اعتبارات ملي جنگل هاي خارج از شمال در سال ۸۵ به خبرگزاري ميراث فرهنگي گفت: «با توجه به اينكه ميزان اعتبارات ملي مصوب شده حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از برنامه چهارم توسعه عقب است، ولي چنانچه مطابق با بخشنامه اعلام شده صددرصد اعتبارات ملي در بخش هاي عمراني در ۶ ماهه اول سال تخصيص پيدا كند، نه تنها از برنامه چهارم در سال ۸۵ عقب نخواهيم ماند، بلكه اعتبارات بيشتري نيز دريافت خواهيم كرد كه البته كل كشور نيز از طريق استاني اعتبارات خوبي دريافت مي كنند.»
وي درباره مبلغ اختصاص يافته به اين طرح گفت: «۵/۱ميليارد تومان اعتبار در ناحيه رويشي ارسباران و نواحي زاگرس و ۱۰ ميليارد تومان براي صيانت از نواحي عمراني در نظر گرفته شده است كه اعتبارات استاني آن كه ۹ ميليارد تومان است هم بايد به آن افزود و با توجه به اينكه اين بودجه ۶ ماهه اول است، قرار است براي ۱۰ ميليارد تومان ديگر هم طرحي ارائه دهيم.»
جنگل هاي ايراني- توراني محدوده جنوبي البرز و حاشيه شرقي زاگرس و استان هايي چون سمنان و خراسان را شامل مي شود و به گفته يوسفي آذر، اين جنگل ها بانك ژن طبيعت ايران محسوب مي شود كه گونه هاي نادري در آن مي رويد و از نظر تنوع زيستي در دنيا از اهميت خاصي برخوردار است.
جايگزيني سوخت فسيلي با چوب يكي از برنامه هاي آينده سازمان منابع طبيعي است.
مديركل دفتر جنگل هاي خارج از شمال در ادامه وجود دام در جنگل، زراعت و استفاده از چوب جنگل ها براي سوخت را از مهم ترين عوامل تخريب جنگل هاي خارج از شمال عنوان و تصريح كرد: «جايگزيني سوخت فسيلي با چوب يكي از برنامه هاي ما در آينده است كه در اين باره مجوزهاي ساخت جايگاه هاي سوختي در حال بررسي است و در راستاي تدوين الگوهاي جديد استفاده از تنورهاي سنتي صحرايي كه با كپسول كار مي كنند از ديگر برنامه ها و پروژه هاي جديد براي جلوگيري از سوزاندن چوب هاي جنگل است.»
وي در اين باره افزود: «ما به دنبال تغيير الگوي مصرف سوخت با همكاري شركت نفت هستيم و به همين منظور تاكنون جايگاه هاي سوخت رساني در استان هايي چون خوزستان، كهگيلويه و بويراحمد و فارس برپا كرده ايم.»
وي طرح صيانت و توسعه ناحيه رويشي ايراني- توراني را از برنامه هاي اين دفتر در سال ۸۵ عنوان كرد و اظهار داشت: «تهيه سند توسعه و حفاظت از جنگل هاي «مانگرو» به عنوان يكي از بي نظيرترين اكوسيستم هاي كشور، تهيه برنامه اقدام ملي جنگل به عنوان يكي از درخواست هاي فائو از كشورهاي جهان، تهيه طرح ملي توسعه و شناسايي رويشگاه هاي محصولات فرعي جنگل  و مرتع در جهت اشتغال زايي و ايجاد درآمد ارزي براي كشور از ديگر اهداف و برنامه هاي ما در سال ۸۵ است.»
يوسفي آذر از اتمام تهيه نقشه پوشش يك ۲۵۰ هزارم در بخش جنگل خبر داد و تصريح كرد: «تنها تدوين نهايي اين سند باقي مانده كه اميدواريم در سال ۸۵ بتوانيم از اين سند ماندگار استفاده كنيم.»

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ٩:٥٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ تیر ،۱۳۸٥

 

Ramsar wetlands

The Ramsar Convention , or 'Convention on Wetlands' aims to promote and protect wetlands throughout the world. To date, wetlands are the only type of habitat in the world to have a dedicated international convention.

The Ramsar Convention was first signed in the Iranian city of Ramsar in 1971. Today, it covers thousands of wetlands throughout the world, providing protection and recognition to over 120 million hectares of internationally significant wetlands. Australia became a signatory in 1971, and now has more than 60 Ramsar sites, covering an area greater than the size of Tasmania.

The original intent of the Ramsar Convention was to protect water bird habitats. The convention has broadened its scope to include the protection of all wetland biodiversity and the 'wise use' of all wetlands.

 

What is World Wetlands Day? 2 February each year is World Wetlands Day. It marks the date of the adoption of the Convention on Wetlands on 2 February 1971, in the Iranian city of Ramsar on the shores of the Caspian Sea. Each year since 1997, government agencies, non-governmental organizations, and groups of citizens at all levels of the community have taken advantage of the opportunity to undertake actions aimed at raising public awareness of wetland values and benefits in general and the Ramsar Convention in particular. From 1997 to 2005, the Convention’s Web site has posted reports from more than 90 countries of WWD activities of all sizes and shapes, from lectures and seminars, nature walks, children’s art contests, sampan races, and community clean-up days, to radio and television interviews and letters to newspapers, to the launch of new wetland policies, new Ramsar Sites, and new programes at the national level. Government agencies and private citizens from all over the world have sent us their news, often with photographs, and these annual summaries and 680+ individual reports, with more than 1000 images, make an excellent archive of ideas for future celebrations. 

And each year since 1997, the Ramsar Secretariat, with generous financial assistance from the private sector Danone Group, has offered a new selection of posters, stickers, videos, pocket calendars, leaflets and information packs free of charge and has suggested a unifying theme for the benefit of those who wish to use it. Here is a general guide to both the annual WWD index pages and the reports of each year's activities.

 

 

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ۸:٢٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ تیر ،۱۳۸٥

TPL و برنامه پارکهای شهری شيکاگو

معرفی TPL

موسسه "سرپرستی املاک عمومی" يا TPL، با هدف حفاظت از زمينها و اراضی عمومی در سال 1972 پايه گذاری شد. TPL تنها موسسه غير انتفاعی است که اختصاصا وظيفه حفاظت از اراضی را بمنظور رفاه و آسايش اقشار جامعه بر عهده گرفته است. اين موسسه با حفاظت از زمينها با هدف تخصيص آنها برای تفريح و رشد روحی، ارتقاء سلامتی و بالا بردن کيفيت زندگی در جوامع آمريکايی کار خود را ادامه می دهد.

اهداف عمده TPL را می توان بصورت زير خلاصه کرد:

-- ساختن پارک، باغ، سبزراه و رودراههای شهری (raiverway)

-- تشکيل جوامع سرزنده با قرار دادن فضاهای باز در مسير بالندگی

-- حفاظت از اراضی برای ايجاد آب پخشانها، مناظر زيبای طبيعی و تفريحات در مجاورت منازل

-- پاسداری از شخصيت جوامع با حفاظت از نقاط تاريخی و فضاهای سبز آنها

سنت پارکهای شهری شيکاگو و بلوارهای آن در سراسر ايالات متحده رايج گرديده است و شعار معروف آن که می گويد: "شهری در يک باغ بسازيم" شهرت جهانی دارد. در حاليکه اين پارکها و بلوارها در گذشته از پيشرفتهای بزرگ محسوب می شدند؛ رشد شهر در طول زمان سبب بوجود آمدن همسايگی هايی شده است که فاقد فضای باز کافی هستند.

برنامه پارکهای شهری شيکاگو تحت نظارت TPL، کانون توجه و فعاليت خود را بر روی املاک و دارايی های عمومی قرار داده تا بتواند فضاهای سبز و پارکهای بيشتری در همسايگی های شيکاگو بوجود آورد. با همکاری محدوده پارکهای شيکاگو، بخش برنامه ريزی و توسعه، و سازمانهای همسايگی محلی، TPL در حال کمک به توسعه و ايجاد پارکهای همسايگی، افزودن فضاهای سبز به کناره رودخانه شيکاگو، ساخت اردو پارکهای مدرسه ای جديد و ياری به شهرداری در ايجاد يک فضای باز عظيم در نزديکی درياچه "کالومت" می باشد.

 

پارک جديد "ريور نورث"

همسايگی "ريور نورث" که در طول رودخانه شيکاگو بوجود آمده است؛ زمانی مملو ازانبار کالا هايی بود که از راه رودخانه و يا خط آهن رد و بدل می شدند. امروزه، اين همسايگی مبدل به يکی از پرشور ترين همسايگی های مسکونی جديد در شهر، با هزاران خانه مسکونی جديد که در طول پنج سال گذشته ساخته شده اند؛ گرديده است. با وجود اين رشد روزافزون، نياز فزاينده ای نيز به فضای باز شهری بمنظور خدمات رسانی هر چه بيشتر به ساکنين جديد منطقه احساس می شود.

گروه TPL در اينجا نيز همکاری شهردار شهر، محدوده پارکهای شيکاگو و ساکنين اين همسايگی را جلب کرده است. اين برنامه، مکان مناسبی را برای احداث يک پارک جديد در جنوب خيابان "اری" و در شرق ساحل رودخانه در نظر گرفته است و بلافاصله با صاحب ملک وارد مذاکره شده است. قبلا، اين مکان خالی از سکنه، برای ساخت يک بلند مرتبه 45 طبقه در نظر گرفته شده بود؛ ولی TPL با موفقيت، سرمايه لازم را برای ساخت پارک از شهرداری و محدوده پارکهای شيکاگو کسب کرد و زمين مذکور را به مبلغ 10.6 ميليون دلار خريداری نمود. اين مکان از يک طرف با يک پارک يک آکری و و از طرف ديگر با فضای سبز وسط خيابان "اری" که فضای باز وسيعی است؛ مجاورت دارد. اين مکانها رويهم رفته تشکيل چهار آکر فضای سبز عمومی را می دهند که قابل توجه است. امروزه، بلند مرتبه های مسکونی در هر سه طرف پارک ساخته می شوند.

 

توسعه پارک يادبود "پينگ تام"

تقريبا چهل سال بعد از اينکه تنها پارک "چاينا تاون" بمنظور ساخت بزرگراه "دن رايان" از بين رفت؛ همسايگی "ساوت سايد" بخاطر تخصيص 5 آکر ديگر در ساحل شيکاگو برای توسعه پارک "يادبود پينگ تام" جشن گرفت. پارک قبلی، بخاطر کمبود فضای کافی جهت برآوردن نياز تمام ساکنين، برنامه ای جديد را می طلبيد تا اين مکان را تحت گسترش قرار دهد و در آن زمينهای بازی فوتبال، يک ورزشگاه سرپوشيده و يک استخر شنا بسازد. بدليل اينکه محدوده پارکهای شيکاگو طرح توسعه نيمه تمام ديگری را نيز در کناره رودخانه در دست اجرا داشت؛ پيکان تيز محدوديت مالی به سوی اين برنامه نشانه رفت. با تقاضای اين سازمان، 5 آکر از از زمينهای متروکه راه آهن که در اختيار ايستگاه راه آهن "برلينگتون" بود؛ بخاطر دسترسی بهتر و مناسب بودن برای ساخت اماکن تفريحی، به اين طرح اختصاص يافت.

پس از تلاشهای فراوان، عاقبت TPL توانست راه آهن را به پای ميز مذاکره بکشاند و سرمايه عظيمی را از "آژانس محافظت از محيط زيست آمريکا" جهت ارزيابی اوليه محيطی  جذب نمايد. مکان خط آهن پيشين حاوی آلوده کننده هايی بود که بايد قبل از اجرای طرح پارک از مکان خارج می شد. در سال 2002، "چاينا تاون" جشن گسترش اين پارک را برپا نمود.

 

سبزراه پارک "گامپرز"

خيابانهای اصلی همسايگی "آلبانی پارک" شهر شيکاگو منزلگاه اجناس وارداتی عمده فروشان کره ای، رستوران های مکزيکی و نانوايی های خاور ميانه ای است که به اين مکان تنوع می بخشند.  جمعيت "آلبانی پارک" که محبوبيت بيش از حدی در بين ساکنان خود دارد؛ از سال 1980 تا کنون، بيش از 25 درصد افزايش يافته است. برخلاف آن، فضاها، بخصوص فضاهای سبز بگونه ای روز افزون در حال کم شدن است. TPL با همکاری محدوده پارکهای شيکاگو و بمنظور برآوردن نياز فضای سبز شهروندان، بدون فوت وقت، حدود 3 آکر از زمينهای مجاور دو پارک موجود در اين منطقه را خريداری کرد. سبزراه طبيعی بين پارک "گامپرز" و پارک "يوجين فيلد" امکان توسعه خطوط ويژه پياده روی و دوچرخه سواری را در کناره شمالی ساحل شيکاگو بوجود می آورد؛ ولی قبل از آنها، اين برنامه برای ساکنين اين جامعه رو به رشد، فضاهای طبيعی بيشتری درکناره ساحل ايجاد خواهد کرد و از اين رو، دسترسی وسيعتری به استخرهای شنا و خطوط پياده روی و زمينهای ورزشی فراهم خواهد آمد.

 

پارک مدرسه ای جديد مدرسه ابتدايی "بتسی راس"

در اوايل 1997، شهر شيکاگو طرحی را اجرا کرد که ما امروزه به آن "برنامه پارک مدرسه ای" می گوييم. تا کنون، حدود 100 مدرسه  و همسايگی اطراف آنها از مزيت اين برنامه بهره مند شده اند. در سال آينده، 10 مدرسه ديگر نيز به اين برنامه ملحق خواهند شد؛ که از آن جمله، مدرسه ابتدايی "بتسی راس" می باشد. برای در اختيار گرفتن زمينهای اطراف اين مدارس، TPL با مالکين آنها وارد مذاکره شد. بعلت محدوديت زمانی و انسانی، شورای شهر از TPL تقاضا نمود که در تکميل مجموعه زمينهای شش گانه ای که با هم تشکيل يک پارک مدرسه ای را برای "بتسی راس" می دادند؛ آنها را ياری دهد. اين محوطه بازی جديد که برای دانش آموزان مدرسه ابتدايی دولتی در نظر گرفته شده است؛ همچنين برای ساکنان اطراف خود در همسايگی "وود لان" نيز مفيد به فايده خواهد بود. شهرداری توانسته بود 5 قطعه از شش قطعه زمين مورد نياز را به تملک خود درآورد. اين موفقيت از طريق اجرای برنامه "فعال سازی ماليات" به دست آمده بود. ولی TPL نيز در مالکيت آخرين قطعه از اين زمينها نقش بسزايی داشت و باعث اتمام مراحل مقدماتی اين طرح گرديد.

 

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ۱۱:۱۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ تیر ،۱۳۸٥