يک سری از تالاب های ايران

تالاب گنجگاه اردبيل

 تالاب گنجگاه در 80 كيلومتری جنوب خاوری اردبيل قرار دارد كه بسيار سرسبز بوده و از جمله پرندگان اين تالاب می توان به چنگر و آبچليک اشاره کرد.

 

  » تالاب نوشار اردبيل

 تالاب فصلی نوشار در 35 كيلومتری جنوب خاوری اردبيل واقع شده است. زمين های اطراف تالاب كه خيس و چمن زاری است در فصل بهار و زمستان مورد استفاده انواع پرندگان قرار می گيرد و در ديگر فصل ها نيز چراگاه دام داران رمه گردان است.

 

  » تالاب شور گل اردبيل

 اين تالاب در سه كيلومتری جنوب خاوری اردبيل واقع شده و در فصل بهار زيست گاهی مناسب برای جذب پرندگان مهاجر است.

 

  » تالاب ملااحمد اردبيل

 اين تالاب در 15 كيلومتری جنوب خاوری اردبيل در روستايي به همين نام واقع شده است. اين تالاب محل زيست پرندگان بومی و مهاجر است. پرندگانی مانند قاشقاتويوق، اردک سرسبز، اردک سرسياه، آنقوت، مرغ كور، قيزقوشی، سار و اردک طالشی به طور فراوان در اين تالاب ديده می شوند.

 

  » تالاب حله بوشهر

 در محل تلاقی دو رودخانه دالكی و شاپور در منطقه حله تالاب بزرگی به وجود آمده است كه يكی از تالاب های مشهور سراسر قلمرو جنوبی ايران محسوب می شود. آب اين تالاب از سرريز جريان رودخانه دالكی و شاپور، بارندگی زمستانی و تا حدودی جزر و مد خليج فارس تامين می شود. اطراف اين تالاب را نيزار فرا گرفته و در داخل آن حيات گياهی و جانوری ويژه ای به وجود آمده است. از اين تالاب می توان به عنوان يك اكوسيستم محلی بهره برداری های گردشگری و پژوهشی به عمل آورد. اين تالاب محل زيست هزاران پرنده آبزی مهاجر است كه از آن جمله می توان به درنا، حواصيل، گاچی رو، پرستو، ترنی، حمامی، بط، هفت رنگ، دراج و خردل اشاره كرد.

 

  » تالاب چغاخور اردل

 تالاب چغاخور با مساحتی حدود 2300 هكتار يكی از زيباترين و بزرگ ترين تالاب های استان است. در حال حاضر عمق آب اين تالاب در بهترين شرايط و موقعيت بارندگی به 5/1 متر می رسد. رشته كوه زيبای كلار که قله آن 3840 متر از سطح دريا ارتفاع دارد، از سمت جنوب باختری بر تالاب مشرف است. تالاب را مرغزاری وسيع دربرگرفته كه مساحت آن حدود 700 هكتار برآورد شده که اين وسعت در ماه های ارديبهشت تا مهر كه سطح آب تالاب رو به كاهش می گذارد، افزايش می يابد. اين ناحيه آب و هوايی مرطوب با تابستان های معتدل و زمستان های سرد دارد و از نقاط ييلاقی چهارمحال و بختياری محسوب می شود. همه ساله هزاران نفر از اهالی داخل و خارج منطقه برای سياحت و اقامت های كوتاه مدت به اين ناحيه و مركز سياحتی - زيارتی امام زاده حمزه علی سفر كرده و از امكانات طبيعی آن برخوردار می شوند.
از پاييز تا بهار هر سال هزاران پرنده بومی و مهاجر در اين تالاب زندگی کرده و تخم گذاری می كنند، اما در سال های اخير بروز برخی از موارد زندگی تالاب را تهديد می كند. يكی از مهم ترين اين موارد تخليه زودرس و بيش از حد آب تالاب برای مقاصد زراعی در اراضی پايين دست استکه اين عمل نظام اكولوژيک تالاب را تا حدودی مختل كرده و موجب شده است كه هر ساله بخشی از تخم و جوجه پرندگان مهاجر مجال رشد و تكامل پيدا نكنند. از انواع پرندگان دايمی يا مهاجری كه در تالاب چغاخور شناسايی شده اند می توان به انواع مرغابی، غاز، اردک، آنقوت، چنگر، انواع حواصيل، لک لک سفيد، خروس كولی و فلامينگو اشاره كرد. غير از اين پرندگان انواعی از آبزيان نيز در اين تالاب زيست می كنند كه ماهی كپور و كولی از مهم ترين آن ها محسوب می شوند.


 

  » تالاب گندمان اردل

 تالاب گندمان يكی از آبگيرهای حوزه آبريز آق بلاغ است که با فاصله ای نه چندان دور از تالاب چغاخور قرار گرفته است و بخشی از آب خروجی تالاب چغاخور نيز به اين تالاب سرازير می شود. پوشش دايمی آب اين تالاب در حدود 700 هكتار است و اطراف آن نيز هم چون تالاب چغاخور پوشيده از مرغزاری زيبا است كه معمولا به عنوان مرتع غنی برای چرای احشام استفاده می شود. رشته كوه چرو با ارتفاع 3500 متر از باختر تا جنوب اين تالاب كشيده شده و حضور آن در كنار تالاب گندمان و انعكاس ارتفاعات آن در آب آرام تالاب جذابيت فوق العاده ای را به وجود آورده است. چشمه های اطراف تالاب علاوه بر آن كه مكان مناسبی برای گذراندن اوقات فراغت به شمار می آيند، ‌آب تالاب را نيز تامين می كنند. از مهم ترين اين چشمه ها می توان به چشمه نصير آباد، گل گپ، چشمه بيدک و چشمه وستگان (در دامنه سبزكوه) اشاره كرد. قسمت پر آب و آبگير محدوده تالاب گندمان مانند تالاب چغاخور پناهگاه و زيستگاه پرندگان مهاجر است و همه ساله اواخر فصل پاييز انواع مختلفی از پرندگان نواحی سردسير شمالی جهت گذراندن دوره زمستان و تخم گذاری به اين تالاب مهاجرت می كنند. از انواع پرندگان دايمی و مهاجری كه در تالاب شناسايی شده اند می توان به انواع مرغابی ها، كركو ‌و آنقوت اشاره كرد.
اين تالاب امكانات ويژه تفريحی و ورزشی نيز دارد. در اطراف آن پرورش و نگه داری اسب متداول بوده و هم چنين سواركاری در مرغزار پيرامون تالاب از تفريحات خاص آن به حساب می آيد. سنت پرورش اسب از زمان های بسيار دور در اين منطقه، ‌به خصوص در بين قبايل بختياری معمول بوده و اين مساله نژاد ويژه ای را در منطقه به وجود آورده است كه آميزه ای از نژاد بومی و عربی است. اسبان بختياری بسيار چابک و پرطاقت هستند و مسافت های زيادی را بدون خستگی طی می كنند. محل های مسطح و گسترده اطراف تالاب اين امكان را فراهم می آورد كه علاقمندان به سواركاری بتوانند هم از ورزش و سياحت در اطراف تالاب بهره مند شوند و هم به بازی ديرين و پرهيجان گذشته يعنی چوگان بپردازند. وضعيت آب و هوای اين تالاب نيز مانند وضعيت تالاب چغاخور است و از نواحی ييلاقی چهار محال و بختياری محسوب می شود.

 

  » تالاب دهنو اردل

 در ناحيه بهشت آباد (صرف نظر از چند منطقه ماندآبی - فصلی) تنها يک تالاب عمده به نام تالاب دهنو وجود دارد. سطح جلويی اين تالاب (مرغزار) تقريبا خشک شده است. اين تالاب (سرآب) به علت نزديكی به شهرهای بروجن، ‌گندمان، شهر كرد و بلداجی و امكانات دسترسی می تواند از اهميت گردشگري بسيار زيادی برخوردار باشد. محل سراب به دليل قرار گرفتن در زير كوه موقعيت و چشم انداز بسيار زيبايی دارد. در سال های اخير پوشش غير طبيعی گياهان ماكروفيت آبزی، درون تالاب را كاملا پوشانده و حتی حيات آبزيان درون آن را نيز دچار مخاطره نموده است. بهره برداری تفرجگاهی از اين تالاب مستلزم حفاظت و مراقبت ويژه است.


 

  » تالاب سولگان (سوله جان) بروجن

 اين تالاب که بيش از هشت كيلومتر مربع مساحت دارد، در گذشته عمق آبی متجاوز از يک متر داشته است و به همين دليل محل مناسبی برای زندگی مرغان آبی بوده و انواع مختلف پرندگان مهاجر را به خود جلب می كرده است، اما به علت عدم توجه كافی و بهره برداری های غير اصولی از آب و زمين های حاشيه اين تالاب، تعداد پرندگان مهاجر آن رو به كاهش گذاشته و فضای زيبای آن تخريب شده است. از انواع پرندگانی كه در اين تالاب مورد شناسايی قرار گرفته اند می توان به جنگر، يوزگنبی، قورقور و قزل غار اشاره كرد.

  » تالاب آلما گلی

 اين تالاب در ارتفاع 2400 متری، در جنوب خاوری ارتفاعات سهند قرار دارد و 20 هكتار مساحت دارد. تالاب پوشيده از نيزار و گياهان آبزی است كه از نظر لانه گزينی پرندگانی نظير سرسبز و چنگر شرايطی مناسب دارد و به همين دليل دارای ارزش تفرجگاهی است.

  » تالاب قوری گل تبریز

 تالاب قوری گل در 40 کيلومتری تبريز واقع شده است و از نظر شرايط زيست گاهی برای پرندگان آبزی به خصوص اردک سرسفيد بسيار مناسب است. اين تالاب به عنوان تالاب بين المللی به ثبت رسيده است.

  » تالاب ديب سيزاهر

 اين تالاب در 25 كيلومتری خاور اهر قرار دارد و تالابی نيزاری و دايمی است كه مورد استفاده پرندگان مهاجر آبزی قرار می گيرد.

  » تالاب يوسفلو اهر

 اين تالاب د ر33 كيلومتری خاور شهرستان اهر قرار دارد و تالابی دايمی است كه مورد استفاده پرندگان مهاجر آبزی قرار می گيرد.

  » تالاب خرمالو اهر

 اين تالاب در 42 كيلومتری جنوب باختری اهر قرار دارد و يک تالاب دايمی است كه علاوه بر استفاده های كشاورزی، در فصل زمستان مورد استفاده پرندگان مهاجر قرار می گيرد.

  » تالاب قره قشلاق بناب

 منطقه تالابی قره قشلاق در کناره های جنوب شرقی درياچه اروميه قرار دارد و به لحاظ شرايط خاص طبيعی زيستگاه بسيار مناسبی برای پرندگان آبزی و کنار آبزی و علف خوار مانند ميش مرغ شناخته شده است. اين تالاب به عنوان تالاب بين المللی به ثبت رسيده است.

  » تالاب ماهی آباد

 اين تالاب که در 20 كيلومتری شمال ميانه قرار دارد، تالابی فصلی است و مصارف كشاورزی دارد. اين تالاب در مواقع پر آبی، مورد استفاده پرندگان مهاجر است.

  » تالاب شادگان

 تالاب بين المللی شادگان 296 هزار هكتار مساحت دارد و از شمال به شادگان و خور «دورق» و از جنوب به رودخانه بهمن شير، از باختر به جاده دارخونين و آبادان و از خاور به آب های خورموسی محدود می شود. سطح تالاب با گياهان آبدوست چون لويی و چولان و گياهان غوطه ور پوشيده شده و محل بسيار مناسبی برای پذيرش پرندگان آبزی روی می آورند. دراين تالاب، انواع ماهيان آب شيرين و شور مانند: بنی،‌شيريد، حمری، شانك، ماهي های پرورشی و پرندگانی چون فلامينگو، حواصيل، لك لك،‌ غاز وحشی، اردك،‌گراز،‌و … زيست می كنند. تنها زيستگاه و محل زاد و ولد اردك كركری در جهان اين تالاب است و پرندگانی چون « گيلانشاه خالدار » و « اكراس آفری – قايی » نيز از نمونه های بسيار كميابی هستند كه در اين منطقه يافت می شوند.
تالاب شادگان زيستگاه يك سوم از گونه های جانوری و گياهی درمعرض خطر نابودی است. اين تالاب طبق مصوبه شورای عالی حفاظت از محیط زيست واگذار شده است. گفته می شود كه تالاب دچار بحران است و احتمال دارد در آينده خشك شود.

  » تالاب انزلی

 تالاب انزلی در ساحل جنوب باختری دريای مازندران – در باختر دلتای سفيد رود و در جنوب بندر انزلی – گسترده شده است. اين تالاب از باختر به كپور چال و آبكنار، و از جنوب به صومعه سرا و بخش های شهرستان رشت، محدود است. محدوده آب تالاب انزلی بيش از 100 كيلومتر مربع است كه آب رود ها، نهر ها و زهكش های كشاورزی واقع در حوزه های آبريز به آن می ريزد. ارزش های زيست محيطی و اقتصادی تالاب انزلی نقش ويژه ای در جغرافيا و حيات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سياسی استان گيلان دارد. نقش علمی تالاب در زمينه های مختلف جانور شناختی، گياه شناختی و زيست محيطی حايز اهميت است و پژوهنده گان از آن به عنوان يك آزمايشگاه طبيعی رايگان در زمينه های گوناگون استفاده می كنند.
چشم اندازهای زيبای تالاب، جاذبه های شگرف به منطقه بخشيده اند. محيط آبی و زنده تالاب انزلی و ارتباط گسترده آن با دريا، بستری مطلوب برای تخم ريزی انواع ماهيان فراهم سا خته است. اين ماهيان، گذشته از اين كه يكی از منابع مهم غذای مردم اند، نقشی مهم در اقتصاد منطقه دارند. بيش از 20 گونه ماهی در تالاب انزلی وجود دارد كه 11 گونه از آن بومی، هشت گونه مها جر و يك گونه نيمه مهاجرند.
ماهيان مهاجر مانند ماهی سفيد و سوف، برای تخم گذاری و زاد و ولد به تالاب می آيند و پس از تخم ريزی دوباره به دريا باز می گردند. ماهيان بومی مانند ماهی كپور و اردك ماهی به طور دايم در تالاب زيست می كنند. ديگر ماهيان مهم تالاب عبارت اند از: سفيد، سوف، سيم، اردك ماهی، كلمه، ماش، كپور، سياه كولی، لای ماهی.
تالاب انزلی يكی از بهترين و مناسب ترين زيست گاه ها برای گونه های مختلف پرندگان مهاجر است. ده ها گونه از پرنده گان مهاجر در مسير مهاجرت و سفر زمستانی تالاب انزلی را برای اقامت زمستانی انتخاب می كنند. هر سال، پرندگان مهاجر مانند غاز، قو، اردك، مرغابی، چنگر، و ديگر پرندگان شناگر در پيرامون آن اسكان موقت می گزينند. شكار و فروش اين پرنده گان نيز، از منابع درآمد صيادان و ساكنان اطراف تالاب است. تالاب انزلی و جزيره های آن، چشم انداز هايی بسيار زيبا دارند و مشتاقان فراوان طبيعت را به سوی خود جلب می كنند. حفظ و نگه‌داری اين تالاب و سلامت محيط زيست آن، به عنوان يك سرمايه بسيار ارزشمند ملی و محلی، يك وظيفه و رسالت تاريخی برای همه كسانی است كه خود را در قبال جامعه مسئوول می دانند.

  » تالاب لپو و پلنگان نكا

 مجموعه مرداب های لپو، شيرخان لپو و پلنگان به فاصله يك كيلومتری جنوب دريای خزر و در خاور نيروگاه نكا و شمال منطقه زاغ مرز قرار گرفته اند. اين مرداب ها ظاهرا زمانی جزو دريای خزر بوده اند كه بعدها با عقب نشينی دريا به صورت آب باريكه ای جدا باقی مانده و با گذشت زمان با آب دريا و سيلاب پرشده اند. مجموعه تالابی فوق، هر فصل از سال جلوه خاصی دارد. در زمستان و پاييز مامن پرندگان مهاجری است كه از هزاران كيلومتر فاصله به سوی آن پرواز می كنند و به تخم گذاری و توليد مثل می پردازند. معروف ترين اين پرندگان قو، قره غاز و فلامينگوها هستند كه به طور موقت در آن منطقه اسكان می يابند و جلوه های شگفتی را پديد می‌آورند. در همين فصل، ماهی گيری و شكار مجاز نيز صورت می گيرد. در فصول تابستان و پاييز، می‌توان با قايق‌رانی و تماشای طبيعت مردابی و چشم اندازهای پيرامون آن لذت‌فراوان برد.دسترسی مناسب،اقليم مساعد، جلوه های متنوع فصلی طبيعت و … امكانات قابل توجهی را جهت بهره برداری توريستی از آن فراهم آورده است.

  » تالاب كرد خورد نهاوند

 تالاب كرد خورد «آق گل» در جوار روستای كرد خورد و در جنوب دشت نهاوند قرار گرفته است. اين تالاب كه در حوزه آبريز رودخانه قره چای واقع شده، 5 كيلومتر طول، 5/3 كيلومتر عرض و 5/0 متر عمق متوسط دارد. ژرفای عميق ترين نقطه تالاب در فصل پر آبی 80 سانتی متر است. طبق گزارش های زمين شناسی منطقه، اين تالاب که موجب پيدايش و استقرار روستاهای پيرامون خود شده است، قدمتی بالغ بر 40 هزار سال دارد. پوشش گياهی دل انگيز و هم جواری آن با كوه، منظره زيبايی را به ويژه در اواخر زمستان و اوايل بهار ايجاد می كند. اين زمان فصل مهاجرت پرندگانی است كه از نقاط دوردست و بسيار سرد روسيه، قفقاز و كشورهای اسكانديناوی به لحاظ وجود مواد غذايی مناسب، به اين تالاب مهاجرت می کنند. عمده‌ترين اين پرندگان عبارتند از: انواع اردك، غاز، فلامينگو، مرغ باران، حواصيل، آب چيلك، كاكايی و غيره. طبق عمر اين تالاب بيش از 40 هزار سال برآورد شده است.


 

  » مجموعه تالاب های آق قلا – اترک مينو دشت

 اين مجموعه در قسمت جنوبی رودخانه اترک واقع شده و مشتمل بر تالاب ها و مرداب های اينچه، آلاماگل، آلاگل، اينجه برون، بی بی شيروان، آجی گل، نمک و دانشمند است كه مجموع مساحت آن ها 1250 هكتار تخمين زده شده و آب آن ها از رودخانه اترک تامين می شود. برخی از اين تالاب ها از جمله تالاب آلاگل در فهرست كنوانسيون تحقيقات بين المللی پرندگان آبزی و مهاجر در سال 1350 به ثبت رسيده اند. اين تالاب ها به يكديگر بسيار نزديک هستند و آب و هوای محدوده آن ها مديترانه ای گرم با تابستان های خشک و گرم و زمستان های ملايم است. سطح آب اين تالاب ها در زمان پرآبی به بيش از 2500 هكتار نيز می رسد که اين مساحت به عواملی نظير ميزان آب ورودی و خروجی به اقليم و ديگر عوامل محيطی بستگی دارد.
تالاب های ياد شده محل زيست پرندگان مهاجری است كه تنوع زيادی دارند. از جمله آن ها می توان به فلامينگو، قو، غاز، حواصيل و… اشاره كرد. فصل شكار طبق تقويم اداره محيط زيست از اول پاييز تا آخر زمستان هر سال و هر هفته دو روز (چهارشنبه و جمعه) می باشد. ماهيان زيادی نيز در اين تالاب ها زندگی می کنند از جمله كولی، اورنج، سيم پرک و شيشه ماهی كه فصل صيد آن ها طبق مجوز اداره محيط زيست گنبد از 15 ارديبهشت تا 15 اسفند ماه هر سال است. از آن جا كه اين مجموعه تالاب ها و مرداب ها دارای راه های دسترسی، محوطه های اطراق، چشم اندازهای دشتی، مرغزارهای وسيع، پرندگان بومی و مهاجر و همچنين استفاده های طبی هستند، قابليت های فوق العاده ای را برای ايجاد يک كانون توريستی فراهم می كنند. شكار و صيد بی رويه، چرای دام، وارد كردن گونه های غير بومی، قطع اشجار و… از جمله عوامل تهديد كننده اين تالاب ها به شمار می آيند که برای حفظ اين محيط ها در حالت طبيعی بايد از بروز اين عوامل جلوگيری کرد.

  » درياچه و تالاب ارژن نیریز

 وسعت تقريبی اين درياچه در حدود 2000 هكتار و از جمله درياچه های آب شيرين كشور است. اين درياچه بخشی از منطقه حفاظت شده ارژن و پريشان است كه در فاصله 60 كيلومتری شيراز و در مجاورت جاده اصلی شيراز - بوشهر قرار دارد. درياچه ارژن يكی از زيستگاه های مهم پرندگان مهاجر می باشد كه در حدود نيمی از سال، ميزبان هزاران پرنده مهاجر است. اين منطقه تابستان های خنک و زمستان های سرد دارد كه معمولا در فصل زمستان با بارش برف همراه است. منطقه گردشگاهی درياچه ارژن به دليل استقرار در مسير جاده اصلی شيراز - كازرون، نزديكی با آثار تاريخی نيشابور و غار شاپور و هم چنين راه ارتباطی استان های خوزستان و بوشهر با شيراز، از اهميت ويژه جذب جهانگرد برخوردار است. تالاب اين درياچه كه در ميان آن قرار گرفته است، علاوه بر ارزش های تفريحی، ارزش اكولوژيكی ويژه ای دارد و در گذشته ای نه چندان دور، در شمار محدوده منطقه حفاظت شده ارژن و پريشان با عنوان پارک بين المللی ثبت شد و در حال حاضر، يكی از ذخاير بيوسفر جهان محسوب می گردد.

  » تالاب گندمان بروجن

 تالاب گندمان يكی از آبگيرهای حوزه آبريز آق بلاغ است که با فاصله ای نه چندان دور از تالاب چغاخور قرار گرفته است و بخشی از آب خروجی تالاب چغاخور نيز به اين تالاب سرازير می شود. پوشش دايمی آب اين تالاب در حدود 700 هكتار است و اطراف آن نيز همچون تالاب چغاخور پوشيده از مرغزاری زيبا است كه معمولا به عنوان مرتع غنی برای چرای احشام استفاده می شود. رشته كوه چرو با ارتفاع 3500 متر از باختر تا جنوب اين تالاب كشيده شده و حضور آن در كنار تالاب گندمان و انعكاس ارتفاعات آن در آب آرام تالاب جذابيت فوق العاده ای را به وجود آورده است. چشمه های اطراف تالاب علاوه بر آن كه مكان مناسبی برای گذراندن اوقات فراغت به شمار می آيند، ‌آب تالاب را نيز تامين می كنند. از مهم ترين اين چشمه ها می توان به چشمه نصير آباد، گل گپ، چشمه بيدک و چشمه وستگان (در دامنه سبزكوه) اشاره كرد. قسمت پر آب و آبگير محدوده تالاب گندمان مانند تالاب چغاخور پناهگاه و زيستگاه پرندگان مهاجر است و همه ساله اواخر فصل پاييز انواع مختلفی از پرندگان نواحی سردسير شمالی جهت گذراندن دوره زمستان و تخم گذاری به اين تالاب مهاجرت می كنند. از انواع پرندگان دايمی و مهاجری كه در تالاب شناسايی شده اند می توان به انواع مرغابی ها، كركو ‌و آنقوت اشاره كرد.
اين تالاب امكانات ويژه تفريحی و ورزشی نيز دارد. در اطراف آن پرورش و نگهداری اسب متداول بوده و همچنين سواركاری در مرغزار پيرامون تالاب از تفريحات خاص آن به حساب می آيد. سنت پرورش اسب از زمان های بسيار دور در اين منطقه، ‌به خصوص در بين قبايل بختياری معمول بوده و اين مساله نژاد ويژه ای را در منطقه به وجود آورده است كه آميزه ای از نژاد بومی و عربی است. اسبان بختياری بسيار چابک و پرطاقت هستند و مسافت های زيادی را بدون خستگی طی می كنند. محل های مسطح و گسترده اطراف تالاب اين امكان را فراهم می آورد كه علاقمندان به سواركاری بتوانند هم از ورزش و سياحت در اطراف تالاب بهره مند شوند و هم به بازی ديرين و پرهيجان گذشته يعنی چوگان بپردازند. وضعيت آب و هوای اين تالاب نيز مانند وضعيت تالاب چغاخور است و از نواحی ييلاقی چهار محال و بختياری محسوب می شود.

  » تالاب دهنو بروجن

 در ناحيه بهشت آباد (صرف نظر از چند منطقه ماندآبی - فصلی) تنها يک تالاب عمده به نام تالاب دهنو وجود دارد. سطح جلويی اين تالاب (مرغزار) تقريبا خشک شده است. اين تالاب (سرآب) به علت نزديكی به شهرهای بروجن، ‌گندمان، شهر كرد و بلداجی و امكانات دسترسی می تواند از اهميت تفرجگاهی بسيار زيادی برخوردار باشد. محل سراب به دليل قرار گرفتن در زير كوه موقعيت و چشم انداز بسيار زيبايی دارد. در سال های اخير پوشش غير طبيعی گياهان ماكروفيت آبزی، درون تالاب را كاملا پوشانده و حتی حيات آبزيان درون آن را نيز دچار مخاطره نموده است. بهره برداری تفرجگاهی از اين تالاب مستلزم حفاظت و مراقبت ويژه است.

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ۱:٤٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٧ خرداد ،۱۳۸٥