مناطق توريستی طبيعی خاص

 

 به طور كلي تنوع مهم ترين ويژه گي جاذبه هاي ايران است و اين ويژه گي سبب شده هر قسمت از اين سرزمين يك منطقه طبيعي خاص باشد كه مي توانند در خدمت صنعت گردشگري ايران قرار بگيرند. در مجموع در ايران علاوه بر جاذبه هاي هر محل, ناحيه و منطقه برخي مناطق توريستي – طبيعي خاص وجود دارند كه به لحاظ تنوع و ظرفيت پذيرش جهانگرد از قدرت بالايي برخوردارند.
مهم ترين مناطق توريستي – طبيعي ايران عبارتند از:
- مناطق جنگلي شمال ايران در كناره هاي درياي خزر با چشم اندازهاي روح نواز
- نواحي ساحلي كناره هاي خليج فارس و درياي عمان
- دشت بزرگ كوير با چشم اندازهاي زيباي كويري
- كوير كم نظير لوت با هرم هاي ماسه اي طبيعي
- قله سر بر افراشته و كم نظير دماوند همراه با كوه پايه هاي بكر و زيباي آن
- درياچه اروميه با جاذبه هاي ساحل - درماني آن
دست رسي به خليج فارس و درياي عمان از نظر اتصال و ارتباط اين كشور با كليه كشورهاي جهان از طريق آب هاي آزاد، بسيار مهم و قابل توجه است. مركز ايران را دو دشت پهناور كوير و لوت فراگرفته و به اين ترتيب ايران؛ جاذبه هاي كوهستاني, ساحلي, جنگلي و كويري را يك جا از آ ن خود نموده و اين تضادها در مجموع ديدني هاي زيبايي را به نمايش گذاشته اند.

  » پارک جنگلی چيتگر تهران

 اين پارک با 1450 هكتار زمين پر درخت و وجود يک پيست دوچرخه سواری، از شمال به زمين های چيتگر، از جنوب به اتوبان كرج، از باختر به پيكان شهر و از خاور به منطقه خرگوش دره محدود می شود. پارک چيتگر از بزرگ ترين پارک های جنگلی استان است كه در بيش تر فصل های سال از آن استفاده می شود. اين بوستان فضايی بسيار مطلوب برای گذران اوقات فراغت و استراحت آخر هفته مردم دارد.

 

  » پارک جنگلی لويزان

_

 اين پارک با وسعتی معادل 1100 هكتار كه بيش تر كاربرد تفريحی دارد، از شمال به قوچک، از جنوب به شمس آباد، از باختر به ده لويزان و از خاور به پادگان خاتم الانبياء محدود می شود. پارک لويزان نيز از گردشگاه های بزرگ استان به ويژه شهر تهران است.

  » پارک ملی خجير و سرخه حصارتهران

 پارک ملی خجير و سرخه حصار در ارتفاع 1547 متری از سطح دريا قرار دارد و ميانگين حداكثر ارتفاع آن 2600 متر و حداقل آن 1450 متراست. اما بيش تر نقاط اين ناحيه در ارتفاع كم تر از2000 متری قرار دارند. تمام اين ناحيه به جز بخش شمال خاوری آن، جزو مناطق حفاظت شده هستند. مساحت پارک ملی سرخه حصار 9380 هكتار است كه تحت كنترل و حفاظت سازمان محيط زيست قرار دارد. آب و هوای اين منطقه نيمه خشک است و اختلاف درجه حرارت روز و شب در آن بالا است. متوسط باران منطقه 305 ميلی متر، متوسط حداكثر درجه حرارت سالانه آن 9/18 درجه سانتی گراد و متوسط حداقل آن 1/9 درجه سانتيگراد است. مهم ترين شبكه آب های سطحی كه در اين ناحيه جريان دارد، رودخانه جاجرود است كه پس از سد لتيان، در حاشيه منطقه جريان پيدا می كند و در شهرک پارچين از منطقه خارج می شود. رودخانه های اين منطقه در طول مسير خود از بيشه زارهای انبوه و باغ های پر درخت می گذرند كه زيستگاه انواع پرندگان مهاجر در زمستان می باشند.

 

  » پارک جنگلی وردآورد كرج

 پارک جنگلی وردآورد با 1020 هكتار وسعت، دومين پارک جنگلی بزرگ استان است كه در محدوده كوه های وردآورد در حد فاصل اتوبان كرج و پادگان سپاه قرار دارد. در سطح استان چند پارک جنگلی ديگر نيز وجود دارد كه بيشتر آن ها كاربرد گردشی دارند. بخشی از جنگل های طبيعی استان تهران در نقاط مختلف پراكنده اند. از جمله، جنگل های دامنه جنوبی البرز مناطقی مانند كوه های تهران و كرج (ورد آورد - دره وازگن) را در بر می گيرد. گونه های مختلف درختی و گياهی مانند پسته، بادام كوهی، داغ داغان، سنجد، تنگرس، گز، ارزن، سماق، سياه دليک و … مهم ترين درختان اين جنگل ها هستند. دامنه های جنوبی رشته كوه البرز نيز در فصل های مساعد سال از گونه های متفاوت گل نسترن و شقايق های وحشی پوشيده می شود وچشم اندازی بسيار بديع و زيبا می آفريند.

  » پارك ملي كوير (جنوب ورامين )

 پارک های ملی نشان دهنده نمونه هايی تقريبا بكر و دست نخورده ای از طبيعت اند كه به دليل داشتن ذخاير با ارزش گياهی و جانوری و ساير ويژگی های استثنايی و متنوع، از مجموعه های ميراث فرهنگی و ملی هر كشور محسوب می شوند. پارک ملی كوير نمونه ای از اكوسيستم های خشک و بيابانی است كه مقدار باران ناچيز آن، اجازه فعاليت های كشاورزی را نمی دهد، ولی امكان رشد و گسترش پاره ای از گياهان را دارد و به همين دليل زيست برخی از جانوران در آن مقدور است. از همين رو، اين پارک دارای مجموعه گياهی و جانوری ويژه ای است كه به طور شگفت آوری با منابع ناچيز و محدوديت های زيستی محيط خود سازگار است و بر اثر حفاظتی كه از آن صورت گرفته تا حدودی نيز توسعه يافته اند. درمناطق خشک و بيابانی،‌ گياهان و جانوران با ويژگی های فيزيكی خود تحمل محدوديت ها و فشارها را دارند. به همين دليل، پارک ملی كوير از نظر مطالعه اكوسيستم های كويری و مكانيسم های سازگاری گونه های جانوری و گياهی داراي اهميت فراوان است. اين پارک دارای گونه های متنوع است و پوشش گياهی آن در دشت های هموار و كوهستان ها، زيستگاه هايی بسيار مناسب برای زيست وحوش مختلف فراهم كرده است. اراضی مسطح اين پارک با پوشش گياهی كويری و نيمه كويری، زيستگاه پستاندارانی مانند پوزپلنگ و گورخر است. بخش های كوهستانی آن نيز با پوشش گياهان استپی دارای تعداد قابل توجهی وحوش كوه زی مانند كل، بز، قوچ و ميش است. اين پارک از نظر تنوع پرندگان نيز دارای اهميت ويژه است و پرندگانی مانند كبک و تيهو كه از پرندگان بومی به شمار می آيند در آن ديده می شوند. علاوه بر اين، هر ساله انبوهی پرنده مهاجر مانند فلامينگو، آنقوت، سرسبز و خوتكا به آب بندها و شوراب های اطراف آن روی می آورند.
پارک ملی كوير مجموعه با ارزشی از ذخاير گياهی و جانوری متنوع و نيز آثار فرهنگی و تاريخی، مانند كاروان سرای شاه عباسی (قصر بهرام) و باقی مانده آثار حرم خانه و عين الرشيد می باشد. ويژگی های متنوع پارک ملی كوير از جنبه های مختلف علمی، تحقيقاتی، آموزشی و فرهنگی حايز اهميت است كه آن را در ميان پارک های ملی ايران كم نظير كرده است. پارک ملی و منطقه حفاظت شده كوير در 50 درجه و 25 دقيقه تا 53 درجه و 4 دقيقه درازای خاوری و 34 درجه و 17 دقيقه تا 35 درجه و12 دقيقه پهنای شمالی واقع شده است و در باختر كوير مركزی و خاور درياچه نمک قرار دارد.
اين پارک از لحاظ تقسيمات كشوری، محدود به نواحی زير است:
الف- دهستان بهنام عرب از بخش حومه ورامين (استان تهران)
ب- دهستان های اردكان، ريكان و قشلان بزرگ از بخش حومه شهرستان گرمسار (استان سمنان)
ج- دهستان ابوزيد از بخش حومه شهرستان كاشان (استان اصفهان)
د- دهستان قم رود (استان قم)


 

  » پارك ملي كوير

 

 پارك ملي كوير با مساحت 4165 كيلومتر مربع در 50 كيلومتري جنوب شرقي تهران و گستره خاوري درياچه نمك واقع شده است. اين منطقه زمانى به آفريقاى كوچك شهرت داشته و از نظر تنوع زيستى از مناطق با ارزش ايران است كه گونه‌هايى چون: جبير، آهو، قوچ, ميش وحشى، کل, بز وحشى، كفتار، پلنگ، گرگ و گونه‌هاى نادر گربه‌سان كوچك ازجمله گربه‌شنى و کاراکال در آن زندگي مي كنند. اين پارك داراي آثار طبيعي و تاريخي با ارزشي است كه بر غناي گردشگري آن افزوده است. كوير كهك كه معروف ترين كوير منطقه گرمسار است در محدوده اين پارك واقع شده است.
گززارهاي جنوب منطقه گرمسار و كاج‌هاي كهن سال منطقه پنبه لوق ايوانكي از جمله جاذبه هاي طبيعي منطقه گرمسار است.

  » منطقه حفاظت شده تالاب حله بوشهر

 اين منطقه در محل تلاقی دو رودخانه شاپور و دالكی قرار گرفته و محل زيست انواع پرنده های آبزی و مهاجر است. اين تالاب يكی از تالاب های نمونه در سراسر جنوب ايران است. اطراف اين تالاب را نيزار فرا گرفته و در داخل آن حيات گياهی و جانوری ويژه ای به وجود آمده است. از اين تالاب می توان به عنوان يك اكوسيستم محلی بهره برداری های گردشگری و پژوهشی به عمل آورد. اين تالاب محل زيست هزاران پرنده آبزی مهاجر است كه از آن جمله می توان به درنا، حواصيل، گاچی رو، پرستو، ترنی، حمامی، بط، هفت رنگ، دراج و خردل اشاره كرد.

  » شكارگاه كوه سياه بوشهر

 شكارگاه كوه سياه كه محل قشلاق عشاير است و در حدود 7 هزار راس كل، بز، قوچ و ميش وحشی در آن زندگی می كنند، در 83 كيلومتری جنوب خاوری برازجان قرار گرفته و 1691 متر ارتفاع دارد. در مناطق حفاظت شده و شكارگاه كوه سياه با اجازه سازمان محيط زيست و گرفتن پروانه، امكان شكار در فصول معينی وجود دارد.

  » منطقه حفاظت شده تالاب حله بوشهر

 اين منطقه در محل تلاقی دو رودخانه شاپور و دالكی قرار گرفته و محل زيست انواع پرنده های آبزی و مهاجر است. اين تالاب يكی از تالاب های نمونه در سراسر جنوب ايران است. اطراف اين تالاب را نيزار فرا گرفته و در داخل آن حيات گياهی و جانوری ويژه ای به وجود آمده است. از اين تالاب می توان به عنوان يك اكوسيستم محلی بهره برداری های گردشگری و پژوهشی به عمل آورد. اين تالاب محل زيست هزاران پرنده آبزی مهاجر است كه از آن جمله می توان به درنا، حواصيل، گاچی رو، پرستو، ترنی، حمامی، بط، هفت رنگ، دراج و خردل اشاره كرد.

  » شكارگاه كوه سياه بوشهر

 شكارگاه كوه سياه كه محل قشلاق عشاير است و در حدود 7 هزار راس كل، بز، قوچ و ميش وحشی در آن زندگی می كنند، در 83 كيلومتری جنوب خاوری برازجان قرار گرفته و 1691 متر ارتفاع دارد. در مناطق حفاظت شده و شكارگاه كوه سياه با اجازه سازمان محيط زيست و گرفتن پروانه، امكان شكار در فصول معينی وجود دارد.

  » منطقه حفاظت شده مند بوشهر

 اين منطقه در اطراف رودخانه مند قرار دارد و از نظر حفاظت و تكثير برخی از حيوانات دارای اهميت قابل توجهی است. بنا بر آمار اداره حفاظت محيط زيست استان در حدود 700 - 600 راس آهو و تعدادی قاراكل در اين منطقه زندگی می كنند.

  » پيست اسكي چلگرد

 پيست اسكي چلگرد در شهر چلگرد و دامنه كوه كاركنان با شيب مناسب وطول 800 متر و دو محدوده تفكيك شده جهت استفاده آقايان و خانم‌ها و نيز سيستم بالابر، از مشهورترين پيست‌هاي ناحيه زاگرس است. انباشت حجم فوق‌العاده برف، راه دسترسي مناسب و قرار گرفتن در منطقه مستعد توريستي كوهرنگ و نيز هواي آفتابي و آرامش اكثر روزهاي فصل زمستان از دلايل انتخاب اين پيست نزد ورزشكاران و گردشگران است. آغاز ريزش برف در منطقه عمدتاً از آذرماه تا پايان اسفند ماه است.
جاده آسفالته، دسترسي به هتل كوهرنگ. سرويس بهداشتي، پاركينگ.

  » برج‌های آرامگاهی خرقان بويين زهرا

 اين برج‌ها در يک كيلومتری روستای حصار ارمنی ـ از توابع خرقان باختری، و در 32 كيلومتری جاده قزوين ـ همدان قرار دارند. برج‌های خرقان در محوطه وسيعی به فاصله كمی از يک ديگر قرار گرفته‌اند و از بسياری جهات با هم شباهت دارند؛ اما برج خاوری ، قديمی‌تر از برج باختری است.
بنای برج خاوری دارای نقشه هشت ضلعی با ستون‌های مدور در هشت گوشه است كه قسمت ازاره آن در سال 1347 هجری شمسی تعمير و مرمت شده است. تمامی بنا به ضخامت 60 سانتی متر با آجرهای ساده، به ابعاد 5 * 19 * 19 سانتی‌متر يا 5* 20 * 20 سانتی‌متر ساخته شده، سپس روی آن پوششی تزيينی با آجر به ضخامت 21 سانتی‌متر اجرا شده است. قطر ستون‌های مدور گوشه‌های بنا، به جز دو تای آن‌ها كه به راه پله‌ مارپيچ منتهی به بام را در بر می گيرند، همگی يكسان است. برای رسيدن به راه پله‌ها بايد از در مستطيل شكل كوتاهی كه در داخل اطاق مقبره قرار دارد، گذشت تعداد پله‌های هر راه پله22 عدد است.
با توجه به ويژگی‌های تاريخی بنای برج، می‌توان گفت كه در ميان گنبدهای دو پوسته‌ای كه پوسته دوم آن‌ها مخروطی شكل نيست، اين بنا نخستين گنبد دو پوسته قرن پنجم هجری به شمار می‌رود و از اين نظر حايز اهميت است.


 


 

   _

 

  
نویسنده : sama .. ; ساعت ٢:٠٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٧ خرداد ،۱۳۸٥